menusearch
khane-saz.com

اولین ساختمان دانشگاهی آمریکا با سازه چوبیCLT ,

شماره تماس 021-88628011
instagramfacebooktelegramaparat
دوشنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۸
۱۳۹۷/۸/۳۰ چهارشنبه
(0)
(0)
اولین ساختمان دانشگاهی آمریکا با سازه چوبیCLT
اولین ساختمان دانشگاهی آمریکا با سازه چوبیCLT

معماران: Leers Weinzapfel Associates

مهندس سازه: .Equilibrium Consulting, Inc

طراح منظر: Stephen Stimpson Associates

مدیر پروژه: Suffolk

ساختمان جدید دانشگاه ماساچوست، اولین ساختمان دانشگاهی در ایالات متحده است که سازه ای متشکل از قاب های چوبی (cross-laminated timber) دارد. این ساختمان چهار طبقه تماما با استفاده از چوب چندلایه روکش‌دار CLT ساخته شده است. این چوب این قابلیت را دارد که در ساختمان های بزرگ و بلند استفاده شود. معماران این پروژه، کیفیت، پایداری زیست‌محیطی و سرعت ساخت‌وساز را از دلایل استفاده از این مصالح می‌دانند.

در این دانشکده که 8129 مترمربع مساحت دارد، گروه‌های معماری، منظر و برنامه‌ریزی منطقه‌ای برای اولین بار در این دانشگاه زیر یک سقف جمع شده‌اند. معماران این پروژه می‌گویند دوست داشته‌اند ساختمان به عنوان ابزار آموزشی عمل کند و بسیار مناسب است که برای آموزش معماری بتوان از محیط اطراف دانشجویان کمک گرفت.

نمای خارجی ساختمان شکل حجم نامنتظم زاویه‌داری را نشان می‌دهد که با شیشه و فلز پوشانده شده است و از پانل‌های آلومینیومی مسی رنگ و پنجره های عمودی به زیبایی استفاده شده است. تیرها، ستون‌ها و هسته های دیوار برشی از جنس چوب‌های چسبیده روکش‌دار CLT هستند. کف طبقات از بتن درجا است که با کفپوش چوبی پوشانده شده است.

این ساختمان شامل استودیوهای پرنور، کلاس‌های درس و فضاهای ساخت‌وساز است و همچنین در مرکز آن آتریوم بزرگی برای برگزاری سخنرانی، نمایشگاه و گردهمایی قرار گرفته است. این ساختمان بام سبز دارد که برای یادگیری در فضای باز و همچنین فضای آزمایش گروه منظر استفاده می‌شود و از گیاهان بومی منطقه در آن کشت شده است.

عناصر دیگری که برای مبحث پایداری در ساختمان لحاظ شده اند؛ تجهیزات مکانیکی برای افزایش بهره‌وری و همچنین سیستم جمع‌آوری آب باران هستند. این ساختمان در پایداری گواهینامه طلایی LEED را کسب کرده است و برای مدیریت آبهای سطحی، آب اضافی از بام به سمت منبعی در شمال سایت هدایت می شود و در راه‌آب زیستی (bio-swales) و آب‌بند چوبی فیلتر می‌شود و به سمت جنوب سایت روانه می‌شود و به رود کانتیکت می‌ریزد.